Pasta Cadısı

2. OLDUM

2010-07-10T17:25:00.005+03:00

Yazmayı seven, konuşmayı daha çok seven bir pasta cadısıyım. Ama bu sefer anlatılacak o kadar çok şey olmasına rağmen kısa ve öz yazacağım. Evet başardım. Özsüt Benim Pastam Yarışması'nın 2.si oldum. Limon Düşü, düşlerimi gerçek yaptı, kendime güvenmem gerektiğini bir kez daha bana gösterdi.
Benim yanımda olan herkese teşekederim.

İYİKİ DOĞMUŞUM!

2010-06-07T22:34:00.003+03:00

Bu doğum günümde benimle olan herkese çok ama çok teşekkür ederim!

MUTLULUK

2010-06-07T17:01:00.003+03:00

Mutlu olmak kolay mı,zor mu? Bilemiyorum.
Ama bu pastanın sahibi Gökçe beni dün akşam telefonuyla çok mutlu etti. Cumartesi günü onun aile arasında sözü vardı. Ablamın fikri, benim emeğimle ona bir supriz yaptık ve bu pastayı ona yolladık.
Dün akşam teşekkür etmek için aradı. O kadar güzel şeyler söyledi ki kendimi bir anda New York'un bir numaralı pasta sihirbazı Jacques Torres gibi hissettim. Çok ama çok mutlu oldum.
Sen de bu yeni hayatında çok ama çok mutlu ol Gökçecik...

Sonunda CimBom

2010-05-31T15:31:00.003+03:00

Bir Galatasaraylı olarak Galatasaraylı balık sofrası pastamı gururla yaptım.
Bana bu gururu yaşatan Esma Hanım'a çok teşekkür ederim.

PAPATYA BAHÇESİ

2010-05-31T15:21:00.004+03:00

Eski dostun kazandırdığı yeni arkadaşa...

İyiki Doğdun Egecik

2010-05-23T21:05:00.001+03:00

Ege bu yıl 5 yaşını bol bol kutladı.
Doğum günün kutlu olsun Egecim... Tüm güzellikler, iyilikler seninle olsun!

Keşke

2010-05-13T17:16:00.005+03:00

Keşke beni bu kadar çok sevmeseydin. Onaltı yıldır o kadar eksiğim ki... Senin sevmen hiç bir şeye benzemiyor. Sen küçük bir kıza kendini o kadar iyi ve o kadar değerli hissettiriyordun ki... Ben hep prensestim, sen ise ölümsüz kralım. Bir şeyleri yendim sandım; acım dindi sandım. Ama onaltı yıl sonra bugün tekrar senin sevgin için, sana bir kez daha sarılabilmek, yanaklarından öpebilmek, göğüsüne yatabilmek için ağlıyorum. O uğursuz 13. cumanın yaşanmamış olmasını diliyorum. Eskiden her gece geri gelmen için dualar ederdim. Şimdi anladım artık gelmeyeceksin.
Anıları tüketmekten o kadar çok korkuyorum ki... Bir gün anlatacak bir şeyimin kalmamasından, yüzünü değil ama sesini unutmaktan o kadar çok korkuyorum ki...
BABAM! Seninle yaşadığım her şey benim için bambaşka. Oniki yıl da olsa iyiki sen benim babam olmuşsun, beni çok ama çok sevmişsin. Sen hala benim yaşama sevincimsin. Senin kızın olduğum için gurur duyuyorum. Seni hala çok ama çok seviyorum ve hep çok seveceğim. Keşke demek istemiyorum ama KEŞKE şimdi mutfağımdaki masa da otursaydın da beni yine kahkahalara boğsaydın.
(Hislerimi ancak onaltı yıl sonra açıkça paylaşabiliyorum. Kimseyi üzmek istemedim.)

ANNEM

2010-05-12T23:11:00.004+03:00

Şu anda mutfağımdan kurabiye kokusu geliyor. Pandispanyalar mutfağın her yerinde ama yazamadan yapamadım. Bu bir özür yazısı aslında. Pasta Cadısı olarak ben, bir çok kişiye pasta ya da tatlı yaptım ama biricik anneciğime yapamadım. Hatta utanmadan pastaları yapmamda ondan yardım istedim. Koşup geldi. Bilmiyorum, bir annenin hakkı ödenebilir mi? Hele de benim annemin... Biliyorum bazen onu çok kızdırıyorum, üzüyorum; ama biliyorum ben hep onun küçük kızıyım. Yaptıklarımı bazen onaylamasa da o hep benim yanımda. Anneciğim geçmiş Anneler Günün Kutlu Olsun!
(Bu fotoğraflarda gördüğünüz pastalar ise yakınlarımın annelerine hediyeleri.)

Aceleci Psikoloğun Sabır İşi

2010-04-22T17:24:00.005+03:00

Aceleci bir insanım. Her şey hemen olsun bitsin isterim. Beklemeye sabrım yoktur benim. Bir zamanlar, psikologken danışanlarımı dinlemeye sabrım bile yoktu. Psikologların "hı hı" tekniğini çok kullanırdım. Onları pek dinleyemezdim, aklım hep eve gidip yapacağım tatlılarda, pastalarda olurdu (Bunu buradan itiraf etmem eski danışanlarımı ve patronlarımı epey sinirlendirecek:) ). Her neyse... Eski mesleğimde ve günlük yaşamımda bilgi edinmeye, bir konu hakkında fazlasıyla derinleşmeye asla sabrım olmazdı. Her şeyi yeteri kadar bilmek yeterdi. Okulda sınavlara bile beni kurtaracak kadar çalışırdım. Burcumun bir özelliği olsa gerek :).
Ama ne olduysa şimdi oldu. Bu pasta tutkusu ve bazılarının deyimiyle benim bu hastalığım (Benim tutkumu hastalık olarak değerlendiren insanları anlayamıyorum.). Yetmiyor; bilgiler, tarifler, denemeler, çalışmalar, okumalar bir türlü yetmiyor. Pastacılık ve ekmecilik konusunda bilgiye doyamıyorum. Her şeyi bilmek istiyorum. Malzemelerin etkileşimlerini, katkı malzemelerini, en ucuz toptancıları, yaptığım tatlıların kökenini bilmek istiyorum. Öğrendikçe yenisi geliyor. Uçsuz bir okyanus... Her şeyi bimenin imkanı yok. Ama yılmıyorum bu kocaman okyanustan bir deniz oluşturabilmek için çalışıyorum. Şu anda da bir otelde mükemmel bir ustanın yanında staj yapıyorum. Biliyorum çoğu insan bana gülüyor. Her şeyin para olduğu, başarının banka hesapları, maaşlar, araba markaları ile ölçüldüğü canım ülkemde ben sadece biraz daha öğreneyim diye tek kuruş bile kazanmadan, haftanın altı günü, tüm komplekslerimi dışarıda bırakarak, ellerim kuruyup çatlayıp kanayana, yanana, kesilene kadar çıraklık yapıyorum. Sabrediyorum. Ağır ateşte olgunlaşıyorum. Çünkü bilmek istiyorum.
Bugünlerde çok üzgünüm. Beni çok üzdüler ve kırdılar. Bu yazıyı sadece onlara cevap niteliğinde yazdım. Umarım beni birazcık olsun anlarlar.

Triple Chocolate Cake

2010-03-11T20:59:00.004+02:00

Bugünler zor günler...
Bu aralar evde olduğum için dışarıda bol bol zaman geçirebiliyorum. Meslek alışkalığı da insanları izliyorum. Kimsenin yüzü gülmez oldu, bir kafede otururken kahkaha duymaz oldum. Herkes düşünceli. Ben dahil herkes aklından bir şeylere çözüm bulma çabasında. Doluya koysan almaz, boşa koysan dolmaz bir durum var.
İşte bugünlerde benim yüzümü güldüren, varlığı ile içimi ısıtan bir dost var. En kötü gününüz olsa bile sizi güldürmeyi başarır, kahkaha attırır. Saçma sapan sözlerinize katlanır. Bazen küser gider. Ararsınız açmaz. Ama hep geri gelir. Hep mutlu eder sizi. Sizi olduğunuz gibi yargılamadan sever, siz de onu olduğu gibi.
Hani derler ya "Yemeğe sevginizi katarsanız daha da lezzetli olur!"... Ben de bu pastaya sevgimi kattım, zevkle yaptım. Şimdiye kadar yaptıklarımın en iyisi oldu bence.
İyiki doğdun Duyguşum!
Ha unutmadan Mungo Jerry'den bir şarkı ;)

In the summertime when the weather is hot
You can stretch right up and touch the sky
When the weather's fine
You got women, you got women on your mind
Have a drink, have a drive
Go out and see what you can find

If her daddy's rich take her out for a meal
If her daddy's poor just do what you feel
Speed along the lane
Do a ton or a ton an' twenty-five
When the sun goes down
You can make it, make it good in a lay-by

We're no threat, people
We're not dirty, we're not mean
We love everybody but we do as we please
When the weather's fine
We go fishin' or go swimmin' in the sea
We're always happy
Life's for livin' yeah, that's our philosophy

ÇAĞLAR VE PELİN

2010-03-10T01:12:00.005+02:00

İyi varsın be Çağlarım!
Seninle geçmişimiz pek parlak olmasa da şimdi benim az sayıdaki sırdaşlarımdan birisin. Bundan 8 yıl önce bana deselerdi ki "Çağlar, sıkıntılı gününde seninle olcak, oturup onunla uzun uzun derleşeceksin." Hayatta inanmazdım. Ama bak şimdi iki dost olduk. Bazen de ben senin çok bilmiş ablan! :)
Doğum günün kutlu olsun!
İyi ki doğmuşsun! Sırf benim değil çoğu insanın hayatına neşe katmışsın!
Darısı düğün pastana!

TETE ELİF'İ ÇOK SEVİYOR!

2010-03-10T00:31:00.005+02:00

Teyseeeeeeeem!!!
Bak bir yıl nasıl da geçti. Bir de sana sormak lazım. Neler yaşadın o bir yılda, neler öğrendin!
Anne, baba, mama, attı, atta, böle, iş, ba... dedin. Önce ellerin üzerinde emekler gibi durdun, sonra emekledin, şimdi yürüyorsun. Hatta koşuyorsun. Becerikli ellerinle ekmeğini kendi başına yiyebiliyorsun. İşaretlerle isteklerini anlatıyorsun. Hatta balon bile isteyebiliyorsun. Her şeyden önemlisi bana TETE diyip beni tanıyorsun ya dünyalar benim oluyor. Nice yıllara çikolatalı lokumum. Seni çok ama çok seviyorum ve küçücük yaşına rağmen yapabilidğin her şeyle gurur duyuyorum. Şunu hiç bir zaman unutma ne zaman olursa olsun, aramızda kilometreler bile olsa TETEn hep senin yanında... Tıpkı benim teysem DİDİT'imin hep benim ve annenin yanında olduğu gibi.

Elifciğimin inek sütüne alerjisi olduğu için anneannesi ona sütsüz bir kek yaptı.

Küçük Kurabiye Öyküsü

2010-02-25T11:55:00.005+02:00

Bir küçücük kız varmış. Kurabiyelere bayılırmış. Bir bardak süt ve yanında annesinin yaptığın fındıklı un kurabiyeleri zor günlerinde ona mutluluk veren az şeyden biri olmuş. Çocukken zorla yatırıldığı öğle uykularından sonra annenannesinin yaptığı portakal reçelli, pudra şekerli kurabiyelerin kokusuyla uyanmak erken çocukluk döneminin vaz geçilmeziymiş. Şimdi o kız büyümüş kendi kurabiyelerini kendisi yapar, o kurabiyeleri süsler olmuş. Gün gelmiş annesine tarifler vermiş ama ne kadar kurabiye yaparsa yapsın hiç bir şey fındıklı un kurabiyelerinin ve portakal reçelli kurabiyelerin yeni tutmamış. Bu masalda burada bitmiş. Gökten üç kurabiye düşmüş. Hepsini de bu cadı yemiş...

Hayatın Anlamı

2010-02-23T15:48:00.006+02:00

İşte hayatın anlamı!
Dünyada, belki de kainatta en çok ama en çok sevdiğim şey çikolatadır. Küçükken evimize misafir gelenlerin bana getirdiği napoliten (benim değimimle çekmece) çikolatalardan tutun da fondüye, truf pastalardan nutellaya batmış çileklere kadar yerim bitiririm çikolatanın her türlüsünü. Çikolata aşkı bizim ailede ırsi galiba. Anneannemden, anneme ve teyzeme; annemden, bana ve ablama geçen garip bir gelenek bu çikolata çılgınlığı.
Eskiden olsa, evde çikolata olmasa; dere tepe düz gidip bakkalı-çakkalı olmayan muhitte bulurdum çikolataları, yerdim yollarda. Katıldığım kurslardan sonra artık kendim yapabiliyorum. Hiç bir şey olmasa biraz küvertür, biraz krema hemen truf yapıp yiyorum.
Yukarıda gördükleriniz portakal aromalı sütlü çikolatalar. Ama ben bu çikolatalardan sadece iki tane yedim. Çünkü ben diyette olan bu yazıyı yazarken yeşil çayını içen, çikolatayı hayatından çıkaramasa da en aza indirmiş, mutsuz bir pastacıyım...

BURADAYIM!!

2010-02-18T14:48:00.003+02:00

Evet yine uzun zaman oldu. Yazamadım. Siz sayısını bilemediğim takipçilerim, biliyorum sayfayı açtığınızda o bebek pastasını görmekten çok sıkıldınız. Bu sefer tembelliğimden değil çalışkanlığımdan yazamadım.
Bir serivene başladım. İşimden istifa ettim. Bu arada bilmeyenlere söyleyeyim. Ben psikoloğum hem de uzman gelişim psikoloğuyum. Ama olmadı yapamadım. Belki yanlış iş yerlerinden, belki de yanlış işverenlerden kaynaklı ısınamadım yapmadığım işte. Her neyse... İşten ayrıldıktan sonra Mutfak Sanatları Akademisi'nde Yiyecek İçecek İşletmeciliği Programı'na katıldım. Yeni dostlar edindim, sonradan gurme nasıl olunur onu öğrendim. Lezzetli şeyler yedim. Bu arada Chef's İstanbul'da pastacılık dersleri aldım. Orada Mustafa Bey'in ve tabiki ustam Cemil Usta'nın şimdi benim tam anlamıyla Pasta Cadısı olmama ve hayallerime tekrar dönüp bakmama büyük katkıları oldu. Üç buçuk ayın sonunda tekrar BURADAYIM. Şu anda mutfağımdan çalışmalar yapıyorum. Hem öğrendiklerimi pekiştiriyorum hem de yeni tadlar deniyorum. Bakalım bundan sonra neler olacak? Ben de en az çevremdekiler kadar merak ediyorum :P .

1 YAŞ ERKEK BEBEK PASTAM...

2009-07-05T21:39:00.003+03:00

Hoşgeldin Bebek!

2009-06-29T15:16:00.004+03:00

Küçücük bir kız için yaptığım doğum kurabiyeler. Mutlu yıllar yıllar olsun önünde küçük kız!

2009-05-25T23:54:00.003+03:00

İşte benim cici tramisularım!
Bu tramisuları yapmayı yaklaşık 4 yıldır yapmayı düşünüyordum ama istediğim gibi çikolatadan kadeh ya da bardak bulamadığım ve evde yapmaya zamanım ve sabrım olmadığı için yapamadım. Ama Kahve Dünyası imdat çığlıklarımı duymuş gibi yetişti. Çikolata fincanları Kahve Dünyası'ndan aldım. Orada çalışanlar içine inatla draje koymam gerektiğini savundular ama beni ikna etmeyi başaramadılar :).
Yiyenlere afiyet olsun!!!

Tembel Pasta Cadısı...

2009-05-03T09:25:00.007+03:00

Facebook'da Pasta Cadısı grubunu kurduğumdan beri blogumla ilgilenemiyorum. Tembel ötesi bir blog sahibi oldum. Bu arda pek çok şey yaptım ama buraya üç tanesinin resimlerini koyacağım.
1)
Eşimin doğum günü için yaptığım pasta :). Kutlamayı bir balıkçıda yapacağımız için böyle bir konu seçtim. Bence hiç fena olmamış, siz ne diyorsunuz?
2)
Bu da ne yazık ki son anda yapılmış bir pasta. Çok sevdiğimiz dostlarımızın küçük kızlarının 1 yaş doğum günü için. Doğum gününü son anda haber aldığım için çok özenemedim. Gönül isterdi ki çok daha güzel şeyler yapayım ama vakit olmadı.
3)
Teyzeciğimin doğum günü için yaptığım güllü pasta.
Teyzecim seni çok seviyorum. Her zaman benimle olduğun ve hatalarımı bana sakince, beni yargılamadan gösterdiğin ve beni hep çok sevdiğin için teşekkür ederim... Sen dünyanın en güzel Didit'isin!

Kurabiyeler!!!

2009-04-14T23:31:00.004+03:00

4 yaşına basacak olan Eren'in doğum günü kurabiyeleri...

BAŞLIKSIZ

2009-04-14T23:26:00.003+03:00

Seni çok seviyorumö eski dost... Mutlu yıllar!!!

UÇ UÇ KELEBEK...

2009-03-21T10:35:00.003+02:00

Ergen bir kız, onun için her şeyi yapan, imkanlarını zorlayan bir anne. Ama yine de çatışma halindeler. Bu pasta annesini sürekli eleştiren kızın biricik annesine hayran olmasını sağladı. Ve Mutlu Son...

NİŞAN PASTAM

2009-03-17T17:47:00.003+02:00

Bu pazar günü nişanımızın birinci yılıydı. Ben de geçen yıl kendi pastamı yapmak istemiştim ama gerek zaman eksikliği gerekse de bilgi yetersizliği nedeniyle yapmaya korktum. Bu yıl korkusuzca pastamı yapabildim. Hem de istediğim gibi... Beyaz çikolata kremalı, muzlu, çikolatalı. Ay bi neden olsa da yine pasta yapsam :) .

NELER OLDU NELER!!!

2009-02-23T20:35:00.007+02:00

Zaman ne çabuk akıp geçiyor! Bugün yazayım, olmadı yarın yazarım derken bir de baktım ki bir ay geçmiş gitmiş!!! Bu bir ay içinde ben 'Teyseee' oldum. Tarifi çok zor bir duygu. Birlikte büyüdüğünüz, size sahip çıkan, büyüten, her başınız derde girdiğinde yardıma koşan, umut veren, eee zaman zaman da didiştiğiniz aplanızın ay pardon ablanızın bir gün bir bebeği oluyor. Ve birlikte büyümek, onu büyütmek, ona sahip çıkmak, başı her derde girdiğinde (umarım girmez ama teyseye çektiyse garanti veremem :P) yardımına koşmak, umut vermek, zaman zaman didişmek için hazırsınız! Ben de hazırım; o benim minik kelebeğim, benim küçüğüm. Anne değilim, bilmem ne zaman olurum, annelik nasıl bir his bilmem; ama teyzelik de bambaşka bir şey. O ağladığında ben de ağlıyorum, kucağımda uyuduğunda hayatın ne kadar boş olduğunu, insanın ailesinin ve sevdiklerinin her şeyden önce geldiğini, günlük hırsların ve heveslerin ne kadar boş olduğunu anlıyorsunuz. Ben de Elif'ime aşağıdaki resimli çikolataları yaptım tabi eniştesinin yardımıyla. İyi ki doğdun pıtırcığım, çok mutlu ve şanslı ol! Seni çok seviyorum!

Dün de bana minik bir misafir geldi...
Bu minik misafir benim canım arkadaşım Deniz'in oğlu Bora. Daha önceki yazılarda da onlardan bol bol bahsetmiştim. Bora her gün beni şaşırtıyor. Her gördüğümde daha büyümüş ve daha güzelleşmiş oluyor. O ciddi anlamda kucağıma aldığım ilk bebek. O da benim biriciğim. Aşağıda ki limonlu haşhaşlı minik kekeleri ve çikolatalı kurabiyeleri onlara yaptım. Haşhaşlı keklere zencefil de koydum çok hoş ve hafif oldular, çikolatalı kurabiye tarifini de Cafe Ferdando'nun internet sitesinden edindim. İkisinin de tatları (ben yaptım diye demiyorum, yiyenler dedi) mutiş olmuştu. Kurabiyeler bir gün bekleyince daha da güzel oluyor.

Tekrar görüşmek dileğiyle...

O DA PASTA BU DA PASTA :)

2009-01-25T01:51:00.006+02:00

Bugün canım arkadaşım Duygu bana geldi. Ben de ona biraz yalancı da olsa bir İtalyan günü yaşatayım dedim. İşte bu mantarlı tortelliniyi yaptım. Herhalde dünyanın en kolay yemeği. Şöyleki iki diş sarmısağı irice kesiyorsunuz, çok az zeytin yağında şöyle bi çevirip içine ince doğranmış mantarları atiyorsunuz. Mantarlar suyunu çekince içine göz kararı süt kremasını (aslında 250 gr tortelliye 1 kutu krema yetiyor)ekleyip krema ısınana kadar ocakta tutun. Üzerine 11 dakika haşlayıp süzdüğünüz makarnaları koyup karıştırın. İşte bitti...
Sonra da bir Başak usülü brusketta yaptım. biraz zeytin yağında 2 domatesi ve bolca sarmısağı domates suyunu çekene kadar çeviriyorsunuz, sonra altını kapatıp içine fesleğen ve dağ kekeği ekliyorsunuz. Sıcak zeytin yağı ile ekmekleri yağlayıp üzerine bu karışımı koyuyorsunuz ve afiyetle yiyorsunuz. afiyet bal şeker olsun!

ÇÜF ÇÜF ÇÜF

2009-01-14T12:57:00.004+02:00

İYİKİ DOĞDUN KAANCIĞIM!
GÖZLERİN İÇİ HEP BUGÜNKÜ GİBİ PARLASIN!!!

2009-01-03T16:53:00.004+02:00

Bu pasta sadece benim hayal ürünüm desem yalan olur... Bu pastayı yaparken pastacı Burcu'nun bir pastasından etkilendim ama hangi pasta bir türlü hatırlayamıyorum :(.
Bu pasta benim anneciğim için. Bir anne için söylenecek çok fazla şey var. Bunlar hastalandım başımda bekledi, yemedi yedirdi, giymedi giydirdi değil, onlardan çok farklı ama anlatmak çok da zor... O çok güçlüydü, yılmadı, yılmamıza asla izin vermedi. Bizi çok sevdi, çok çaresiz kaldı ama yine de hayata taviz vermedi. Birbirimize bazen çok kırıldık, bazen alındık ama o kızlarını hep affetti, kızları da onu. Biz üçümüz birbirimizi hep çok sevdik. O anneydi, şimdi anneanne olacak, ben de teyze. Biliyorum ki yeni minik üyesiyle bu dört kadın yine harikalar yaratacak.

HER AN HER YERDE DOST

2009-01-03T16:33:00.004+02:00

Güneşli bir kış günüydü, tarlanın bir ucundaki küçük Başak, tarlanın öbür ucundaki Yalçın'la tanışmaya gitti. O gün biliyordu, daha onu görmeden ilerde dost olacaklarını (zaten Başak'ın içine hep böyle şeyler doğar.). Başak 9 yılda çok büyüdü, büyürken dostu Yalçın hep onun yanındaydı. Evlendiği gün nikah salonuna girerken Başak ilk dostunu gördü, ona güldü. Biliyordu; Düş Hekimi her zaman Başak'ın sararmış, kırılmış düşlerini nazikçe tedavi edecekti.

İLK PASTAAAAAM!!!

2008-12-21T21:15:00.005+02:00

Bakeshop'a pasta modelleme kursuna gittikten saonra bir de şeker hamuru seminerine gittim. Ve bu pastayı Hafize Çakıcı ile birlikte yaptık. Sabah 11'den 16'ya kadar birlikte çalıştık. Benim için çok keyifli bir gündü. Günün sonunda şunu anladım; pastalar, şeker hamurları, kurabiyeler benim mutluluğum olmuş.
Kurstayken eve gelip yapacağım pastanın hayalini kurdum. Ama eve gelemediğim için yapamadım. Bir hafta sonra da şu pastayı evde tek başıma yaptım.

İşte bu çıktı ortaya!!! Aklımda o kadar çok pasta tasarımı var ki... İyi ki yeni yıl geliyor... Pasta yapmaya bahanem oldu sonunda...

HOŞGELDİN BORA!!!!

2008-11-28T17:14:00.004+02:00

Dün çok güzel bir şey oldu... Canım arkadaşlarım Deniz ve Kadir'in bir minik oğulları oldu. Aslında Deniz'e arkadaş demek biraz garip kaçar. Beni hep o dinler, anlatırım dinler, saçmalarım dinler. Gece yarısında tutulduğum ağlama krizlerinden beni o çıkarır. Hatalarımı pat pat yüzüme söyler. Ne zaman üzülsem ya da sevinsem bilirim ki bunları paylaşacağım dostum yanımdadır. Seni çok seviyorum Denizcim. Bora'cığı güle güle büyüt-büyütelim...

KEDİ 3 YAŞINDA!!!

2008-11-18T14:39:00.003+02:00

Sevgili takipçilerim,
Bugün Kedi Tasarım (www.keditasarim.com) 3. yaşını kutluyor. Bunlar da Kedinin doğumgünü kurabiyeleri...

BAKESHOP

2008-11-18T13:45:00.004+02:00

Uzun zamandan beri şeker hamuru modelleme kursuna gitmek istiyordum ama bir türlü vakit bulamıyordum. En sonunda Ankara Bakeshop'da pasta, şeker hamuru ve modelleme kurslarının olduğunu öğrendim. Geçen hafta modelleme kurslarına başladım. Kursu Fatma Özmen veriyor ve yaptığı çalışmalar insanda hayranlık yaratıyor... Ayrıca Bakeshop'tan Hafize Çakıcı da güler yüzüyle tüm sorularınızı yanıtlıyor, size her konuda yardımcı oluyor. Bu pastayı da geçen hafta kursta yaptım... Henüz maket aşamasındayım ama olsun...

BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN

2008-09-30T23:20:00.002+03:00

İLK TATLI...

2008-09-25T14:06:00.005+03:00

İşte evde yaptığım ilk tatlı. Dondurmalı karamelize edilmiş incir. Aslında tarif vermek pek adetim değildir ama bunun tarifini vereyim. 4-5 tane siyah incirin saplarını temizliyorsunuz, baş kısımlarını dörde bölüyorsunuz. Bir taraftan yarım bardak toz şeker ile iki çorba kaşığı suyu köpük köpük olana kadar pişiriyorsunuz. Sonra içine bir tatlı kaşığı tereyağı ekliyorsunuz, tereyağ eriyince içine biraz tarçın ve renk vermesi için de tarhun otu atıp şöyle bir karıştırıyorsunuz. (Eğer karamel koyu olursa içine biraz daha su koyabilirsiniz.) İncileri karamelin içine atıp çevirerek yumuşayıncaya kadar pişiriyorsunuz. Sıcakkken üzerine istediğiniz çeşit dondurmayı (sade ve fıstıklı çok güzel oluyor) koyarak sevdiklerinize ikran ediyorsunuz. Afiyet bal şeker olsun!

SOL ELİM

2008-09-24T15:32:00.005+03:00

Neden her yazıma "uzuuuun bir aradan sonra" diye başlamak zorundayım bilemiyorum. Biraz tembel bir blogerım galiba. Ama bu uzun arada hayatımda degişiklikler oldu. Artık sol elimde bir yüzük, yüzümde de anlamsız (bana göre anlamlı) bir gülümseme var. Artık kendimi pastalara adıyabilirim...

NON-BAKE CHEESECAKE

2008-05-05T11:26:00.004+03:00

Uzun zamandır üzerinde çalıştığım ve sonunda (dün) başardığım non-bake cheese cake... Şimdiye kadar pek çok tarif denedim. Aklımdan geliştirdim, yeni yeni denemeler yaptım. Kimisi kalıptan çıkmadı, kimisi tabağa konulur konulmaz dağıldı. Bu cheesecake'in içine haşhaş koydum, üzerine de limonlu bir sos yaptım. Sonuç tadmaya değer oldu, sarı kırmızı kombinasyonu da Galatasaray'a şans oldu. :D

NİSAN

2008-04-26T22:49:00.004+03:00

Nisan hiç bitme! Hep kal, hep içimi ısıt, hep hayallerimde ol!

Nisan!!!

Ocak, şubat, mart ve nisan... 12 ayın en anlamlısı, en tatlısı, en neşelisi.

Biraz benim gibi... Bir gün güneşli ve sıcacık; ertesi gün buz gibi, karamsar.

Seninle buldum sevgiyi doğruyu. Seninle tekrar buldum aşkı...

Nisan lütfen gitme...

EKSİLER - ARTILAR

2008-04-18T11:03:00.006+03:00

Çok zaman geçmiş son yazımın ardından. O uzun zamanda pek çok şey eklendi pek çok şey de eksildi. Ama pasta ve tatlılara olan tutkum katlanarak arttı. Son zamanlarda yoğun günler geçiriyorum. İşim vaktimin her dakikasını benden çalıyor. Bu arada arkadaşlarıma ve pastalarıma yeterince zaman ayıramıyorum.
6 Nisan günü yeter deyip bir pasta yapmak istedim ve Denizimin doğum gününe yukarıdaki pastayı yaptım. Aslında bu pastayı pek kendime güvenerek yapmaya karar vermedim. Hatta güzel olmazsa Deniz'e bu pastayı vermeyecektim. Hayatımın ilk pasta kekini denedim. Hem de aklımdan farklı ölçüler uygulayarak, faklı teknik ve malzemeler kullanarak. Aslında şimdiye kadar bildiğim tüm kek ve pasta keki tariflerini bir araya getirdim. Sonuç mükemmeldi... :D Keki ıslatmama gerek bile kalmadı.
Üzerine şeker hamuru uygulamak istedim. En son şeker hamuruyla blogada koyduğum bir takım canlı figürleri yapmıştım :P. Bir kaç kitap karıştırdım ve üzerini şeker hamuruyla kapladım. Bence ilk denemeye göre oldukça iyi oldu...(Bazen kendimle çok kavga ederim, ama başarılarımı da göz ardı edemem. Bunları yazıyorum diye sakin beni megolaman sanmayın. Ama bunu tek başıma başarmak benim için çok önemliydi.)
Bu pastayı tek başıma yaptım. Aslında 99 yılından beri birlikte pasta hayalleri kurduğum arkadaşımın da yanımda olması gerekirdi. Ne yazık ki insanlar doğar ve büyür. Farklı yollara saparlar. Yakınınızdaki insanın seçtiği yolu bazen tolere edebilirsiniz, bazen de edemezsiniz. Onun yolunun yanlış olduğunu düşünürsünüz ama bir şey yapamazsınız. Sonunda onu sıkmamak ve özgür bırakmak, dolayısıyla da kendi düşüncelerinizi özgür bırakmak en doğru yol olur. Güle güle arkadaşım, eski dostum... Umarım yeni yolunda her şey hayalinde yaşattığın gibi olur. Seni hala seviyorum...
Bu pasta benim için çok büyük değerlere sahip. O nedenle bazı ukalalıklarımı affedersiniz umarım.
Herkese çook ama çoook tatlı baharlar diliyorum...

GEÇ KALMIŞ YILBAŞI TATLISI

2008-01-16T19:47:00.001+02:00

Bu aralar çok yoğunum. "Ne yapıyorsun ?" derseniz genellikle üşümekle ve uyumakla uğraşıyorum. Bu nedenle blogumla ve pastalarla yeteri kadar ilgilenemiyorum. Bu tatlı, yılbaşında arkadaşlarım için yaptığım "cocolate mousse flan" ben kısaca "çikolata filan" diyorum. İnanın kendim yaptım diye söylemiyorum "MUHTEŞEM" bir tatlı. Ne yazık ki tarifini veremiyorum. Çünkü tarifi arkadaşım Petek'ten aldım. Bu onun özel tatlısı... Ben biraz formunu değiştirdim ve üzerine bahçedeki yılbaşı ağaçlarından kestiğim çiçeklerle süsledim. Oldu size yılbaşı tatlısı. Bir de resim çekmeyi becerebilsem :P

SAĞLIKLI LEZZET YOLU

2008-01-06T23:19:00.001+02:00

Merhabalar!!!

8 Ocak Salı günü sabah saat 11'de Kanal B' de yayınlanacak olan Sağlıklı Lezzet Yolu programının konuğu benim!

Programı hazırlayan ve sunan Belin Kınoğlu'na bana göstermis olduğu samimiyet, sevecenlik, arkadaşlık ve sabır için çok teşekkür ederim!

Bizi izlemeyi sakın unutmayın!

TELEVİZYONDAYIM

2007-12-27T12:54:00.001+02:00

Eğer pasta cadisi kimdir, diye merak ediyorsanız bu pazar günü (30 Aralık) Kanal B' de saat sabah 9'da Küçük Aşçı Bol Kepçe programında ben ve küçük partnerim İdil'i izleyebilirsiniz.

Sevgilerimle!!!

YENİ YILINIZ KUTLU OLSUN

2007-12-27T12:42:00.001+02:00

YENİ YILINIZ ÇİKOLATALAR KADAR TATLI, BU KURABİYELER GİBİ MUTLU GEÇSİN!!!!

HERKESİN YENİ YILI KUTLU OLSUN!!!

Şeker Hamurundan İlk Figür Denemelerim

2007-12-03T12:06:00.002+02:00

Dün sabah uyanıp da televizyonu açtığımda tüm kanallarda kurabiye ya da pasta yaptıklarını gördüm. Bir programda şeker hamuru ile pasta yapıyorlardı. Ben ki şeker hamuru deneyimi sadece kalıplarla şeker hamuru kesmek olan acemi bir pasta cadısııyım. Bu programdan sonra şeker hamuruna dokunmamanın, yoğurmamanın imkanı yoktu. Ben de elimde olan hazır şeker hamurlarını renklendirip figür yapayım dedim ve işte bunlar çıktı ortaya. Ben en çok domuzcuk'u beğendim. :))

GİZEM-Lİ

2007-11-08T13:00:00.001+02:00

Hani bazen eski bir dostunuzla aylarca konuşup görüşemezsiniz ve görüştüğünüz zaman sanki en son bir gün önce konuşmuş gibi yakın, sıcak ve dost hissedersiniz ya kendinizi... İşte bunlarda 15 yıl görüşülememiş bir dosta yapıldı. İyi ki varsın Gizemcim...

Deniz ve Kadir

2007-09-25T15:54:00.000+03:00

Sizi geçen yıl evlenen arkadaşlarımın 1. yıllarını kutlamak için yaptığım kurabiyelerle tekrar karşılıyorum. Geçen yıl elimde olmayan bazı nedenlerden dolayı (gerçi ben nedenini biliyorum ama boşverin) Deniz ve Kadir'in mutluluklarını yeterince paylaşamamıştım. Ben de hem kendimi affettirmek hem de onları mutlu etmek için aşk kurabiyeleri hazırladım. Hatta şu anda kurabiyelerin adını 'eternal love' koymaya karar verdim. Deniz ile biz 8 yıldır arkadaşız ve Kadir'i de 8 yıldır tanıyorum. Üniversite sınavına Deniz'le hazırlandım. Üniversiteye Deniz'le gittim. Benim bitmek tükenmek bilmeyen konuşmalarımı usanmadan çekti. Bilmiyorum nedendir Deniz mutlu oldukça ben hep daha mutlu olurum. Öncelikle Deniz ve Kadir için Kedi Tasarim Volkan (ki sağ tarafta gördüğünüz logonun sahibidir kendisi) minik etiketler hazırladı.

Sonra kurabiyeleri yaptım. Bu kurabiyeleri yapmak hem çok zevkli hem de çok kolay. Bildiğiniz sade tatlı bir kurabiyeyi hazırlıyorsunuz. İstediğiniz şekillerde kurabiye kalıplarıyla kesiyorsunuz, sonra da ortalarına yine istediğiniz şekillerde delikler açıyorsunuz. Bu deliklerin ortasına da bildiğiniz bayram şekerlerini (bonbon) bir kaç parçaya kırıp koyuyorsunuz. Piştikten sonra kurabiye üzerinde vitray çalışmışsınız gibi oluyor.

En son hali ise şöyle oluyor...

TRA-MI-SU

2007-08-11T17:12:00.000+03:00

Herkese Merhaba!!!
Bugün size kupta Tramisu tarifimi yazacağım. Ancak tarifimden önce engin İtalyanca bilgimle (!) Tramisunun ne demek olduğunu açıklamak istiyorum. Tramisu,beni yukarı fırlat demektir. Şöyle ki;
tra = fırlat, mi = beni, su = yukarı...

Malzemeler: (6 Kişilik)

20 adet kedidili bisküvi

Krema:
2 yumurta sarısı
2 çorba kaşığı un
1 çay bardağı toz şeker
1/2 kg. süt
1 paket vanilya
200 gr. labne peynir

Çikolatalı mousse:
200 ml. sıvı krema
80 gr. bitter çikolata

Şurup:
2 çorba kaşığı toz şeker
2 çorba kaşığı granül kahve
4 çorba kaşığı kahve likörü
2 kahve fincanı sıcak su

Üzeri için:
Kakao

Öncelikle şeker, kahve, likör ve sıcak su ile hazırladığımız şurupla kedidillerini ıslattım. Daha sonra kremayı muhallebi gibi pişirdim ve ılıyınca içine labne peyniri koyarak mixerle çırptım. Sonra kupların diplerine herbir kedidilinin yarısını koydum ve üzerine hazırladığım muhallebilerden yarım kepçe kadar döktüm. Bu işlemi 3 kez yaptıktan sonra kupların üzerine benmari usulü eritilmiş çikolatayla birlikte çırptığım mousseları kupların ağzı dolana kadar koydum. Son olarak üzerlerine kakao serptim.

Afiyet Olsun...

İŞTE GELDİM BURDAYIM...

2007-08-05T14:39:00.000+03:00

Merhaba!

Bir tatil arasından sonra buradayım. Tatilde Çeşme'deydim. Dört günlük bir tatil yaptım ama benim gibi ana karada (Ankara'da) doğup büyüyen kara insanı icin epey sıkıcıydı. Bu nedenle de kendimi oralarda yemeğe verdim. Ne bulduysam yedim de yedim taki midemin büzüşüp kendi kendini yok edeceği hissedene kadar. Çeşme'de merkezde bir otelde kaldım, denize girmeye yukarıda resmi olan Ayayorgi koyuna gittim. Burası çok güzeldi, ancak her yanı beach (!) denen kuruluşlar sarmıştı ve üstüne "kim müziğin sesini en çok açabilir" yarışı yapıyorlardı. Ama ben bunlara rağmen deniz kenarında, gölgede 2 saate yakın deliksiz uyuyabildim.

Neyse, gelelim Çeşme'de neler yedim neler içtim...

Öncelikle hepinize akşam denizden sonra Ilıca'da Kumrucu Şevki'de karışık kumru yemenizi öneririm. Kaşar peyniri, sosis, salam ve sucuğu ızgarada pişirdikten sonra nohut mayalı ekmeğin içine koyuyorlar. İnanın bana üstüstüde 2-3 kumruyu yiyebilirsiniz. Çünkü benim yedikçe iştahım açıldı da açıldı ama ben tek bir kumrudan sonra kendime dur demeyi bildim :) . Kumruyla ilgili bir de ufak önerim olacak, sakın ama sakın içine ketçap ya da mayonez sıkmayın. Kumrunun doğasını bozmayın.

Yukarıda gördüğünüz yer ise Alaçatı. İnsanların surf yaptıkları, yazarların butik otellerinde kaldığı, Haşmet Babaoğlu'nun hem televizyon programlarında hem de yazılarında anlattığı, yel değirmenleri ile ünlü, sabun ve lavanta kokan sokakların sahibi Alaçatı. Bu tatilin en güzel yani burayı görmekti. Sokaklarına cafeler, lokantalar taşmış. Taş evlerin ev sahipliğinde zeytinyağlı deniz börülcesi, kabak çiçeği dolması yemek, çam fıstıklı limonatalar içmek büyük bir zevkti benim için. Ancak Alaçatı'nın belki tek bir eksiği (mi fazlası mı vardı buna karar veremedim) damla sakızını ne yaparlarsa içine fazla fazla koymalarıydı. Zaten mide fesatını damla sakızlı kurabiyelerini yedikten sonra geçirdim. Ancak, Alaçatı'da sakızlı dondurma ve muhallebi yem ek istiyorsanız İmren Pastanesi'n e gitmelisiniz, Çeşme'de ise bu işi en güzel Rumeli Dondurmacısı yapıyor. Ayrıca, Rumeli Dondurmacısı'nda kendi üretimleri olan Çeşmeli marka sakız reçellerini satıyorlar.

Tatilin son gününde ise yıllardır görmediğim kuzenlerimi gördüm. Tatilin belki de en ikinci tarafı buydu.

Dört günlük tatilden sonra ver elini İstanbul...

İstanbul'da pek çok yere gittim. Sizleri sıkmamak için kısaca anlatacağım.

İstanbul'da gittiğim ve bana en çok zevk veren yer Sunay Akın'ın Oyuncak Müzesi idi.

Sunay Akın kendi oyuncaklarını, dünyanın dört bir yerinden topladığı oyuncakları burada çok özgün bir şekilde sergilemiş. ağzım açık bir şekilde dört katlı bu eski köşkü gezme benim için hem çok büyük bir mutluluk hem de şanstı (http://www.istanbuloyuncakmüzesi.com/).

İstanbul'da yaptığım ikinci keyifli şey ise Büyük Ada'daki bisiklet gezisiydi. 38 derecenin altında Ada sahillerinde denize girmek varken ada sokaklarında bisiklet turu yapmak ne kadar akıllıca bilemiyorum. İşte bu saati 2,5 YTL'ye kiraladığımız bisiklet:

Yaptığım üçüncü güzel şey ise Beyoğlu'nda Kurabiye Sokak No: 3' teki Zencefil Kafe'de zencefilli limonata içmekti.

Zencefil bir vejeteryan lokantası (cafesi). Limonatanın dışında sizlere oraya yolunuz düşerse kabaklı kiş yemenizi tavsiye ederim.

Eğer İstanbul'da Bebek'e giderseniz sakın Abba's ta Waffle yemeği unutmayın.

İstanbul'la ilgili anlatacak çok şey varken bu kadarcık yazabildim. Sizlerden özür dilerim. O nedenle ben sustum resimler konuşsun...

*Yukarıdaki resimde deniz üzerinde gördüğünüz siyahlıklar Bebek taraflarında dans eden yunuscuklardır.

*Ada vapurundan çekilmiş bir İstanbul fotoğrafı.

Atv'de yayınlanan Hatırla Sevgili dizisinde çekimlerin yapıldığı konaklardan bir tanesi.

*Hayır bu kelebek değil, sadece yaprak.

*Ada sahillerinde bekliyorum...

T-SHIRT

2007-07-16T18:01:00.000+03:00

Sakın benim sadece cheesecake yaptığımı sanmayın. Benim on parmağımda altı - yedi marifet vardır. Bu t-shirtün üzerindeki desenleri canım arkadaşım Petek'in (ki onun adını burada sıkça okuyacaksınız) geçen yılki doğumgünü için yapmıştım. Oturup çizmedim ama çocukluğumda yaptığım peçete kolleksiyonumdan yararlandım. Nasıl mı? Öncelikle Ankara'da Kızılay'da yolarda satılan ancak çok kaliteli t-shirtlerden alıyorsunuz. Sonra istediğiniz peçeteyi katmanlarına ayırdıktan sonra peçete tutkalı ile t-shirte yapıştırıyorsunuz. Kuruduktan sonra tesinden güzelce ütüledikten sonraaaaaa kenarına boncuklarını dikiyorsunuz. İsterseniz giyersiniz, isterseniz hediye edersiniz....

Hansel ve Gratel Kurabiyeleri

2007-07-16T17:42:00.000+03:00

Bu kurabiyeler ise bir anaokuluna giden çocukları sevindirmek için yapılmıştı. Henüz blogumda benim kim olduğumla ilgili herhangi bir yazıya rastlayamadığınızdan dolayı bu kurabiyelerin hikayesine pek bir anlam verememeniz normal. Bu nedenle en kısa zamanda sizlere kendimi tanıtacağım.

VİŞNELİM BENİM

2007-07-16T17:26:00.000+03:00

Ta Ta Ta Taaaaaaaaaaaa!!!!!

İşte bu da benim hem yapmasını hem de yemesini çok sevdiğim baked cheesecakelerimden birisi ve en güzeli. Fotoğrafım pek sanatsal olamadı ama neyse...

MİNİ MİNİLERLE HERKESE MERHABA

2007-07-13T19:36:00.000+03:00

Merhaba,

Ben Pasta Cadisi Başak! Kim olduğumu sorarsanız Ankara'nın herhangi bir yerinde yürürken, yanınızdan geçen belki fark ettiğiniz, belki fark etmeden yanindan geçtiğiniz; beni tanımayanlar için herhangi biri, tanıyanlar için ise biraz uçuk, biraz kaçık, biraz hayalci, epeyce cadi biri...

Şu hayatta yapmaktan zevk aldığım epeyce çok şey var! Ama en çok yapmayı sevdiğim şey yukarıdan da anlaşılacağı üzere cheesecakeler... Öyle ki isteyin size her tüelü cheesecake'i yaratabilirim... Bu nedenle sizi yaptığım miniminiler adını verdiğim son eserimle karşılamak istedim.

Hoşgeldiiiim!!!!